Szczelne okna a wentylacja i rekuperacja: jak uniknąć wilgoci

Nieszczelności starych ram dopuszczały powietrze bez kontroli, zależnie od wiatru i temperatury. Nie był to stabilny system: zimą powodował straty i dyskomfort, a przy bezwietrznej pogodzie mógł nie wystarczać. Po montażu szczelnych okien trzeba zapewnić przewidziany nawiew, zamiast oczekiwać losowego przewiewu przez uszczelki.

Kanał wywiewny zadziała tylko wtedy, gdy powietrze ma skąd napłynąć i może przejść między pomieszczeniami. Nawiewniki okienne lub ścienne dobiera się do projektu i warunków. Ważne są także podcięcia lub kratki w drzwiach oraz drożne kanały. Stałe uchylanie skrzydła nie jest równoważne kontrolowanej wentylacji i zwiększa straty ciepła.

Wentylacja mechaniczna nawiewno-wywiewna dostarcza i usuwa powietrze przewodami. Przypadkowe nawiewniki w oknach mogą zaburzyć zaprojektowany bilans, dlatego ich zastosowanie konsultuje się z projektantem instalacji. Szczelność stolarki pomaga odzyskowi ciepła działać w przewidziany sposób.

Para na wewnętrznej szybie, zapach utrzymujący się długo po gotowaniu, pleśń w narożach i poczucie zaduchu wskazują na nadmiar wilgoci lub zbyt małą wymianę powietrza. Przy wentylacji mechanicznej sprawdź filtry, ustawienia i anemostaty; przy grawitacyjnej nawiew oraz ciąg kanałów. Nie zaczynaj od zdejmowania uszczelek z okna.

Podaj producentowi rodzaj wentylacji i miejsca wymaganych nawiewników. Architekt lub projektant instalacji powinien określić ich liczbę i wydajność. Po montażu naucz domowników krótkiego, intensywnego wietrzenia awaryjnego oraz obsługi nawiewu, lecz nie zastępuj tym systemu działającego całą dobę.